Διαχείριση Νερού
Πάττη Πασχαλίδου
Αιρετό μέλος ΔΣ ΠΕΔ Κεντρικής Μακεδονίας
Δημοτική Σύμβουλος Δήμου Θερμαϊκού
Διευθύντρια Τεχνικής Υπηρεσίας της Δ.Ε.Υ.Α. Θέρμης
Επικεφαλής Δημοτικής Παράταξης Δήμου Θερμαϊκού «ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ»
Πρ. Αντιδήμαρχος Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου Θερμαϊκού
Local Administration
Διαχείριση Νερού
ένα στοίχημα που δεν πρέπει να χαθεί….
Στο πλαίσιο της αειφορικής βιώσιμης ανάπτυξης, η αντιμετώπιση των υδατικών πόρων αποτελεί όχι μόνο παράγοντα ανάπτυξης αλλά και παράγοντα ποιότητας ζωής και περιβάλλοντος.
Συνεπώς, η διαχείριση των υδατικών πόρων οφείλει να βασίζεται και να παντρεύει το χωροταξικό σχεδιασμό –χρήσεων γης-, που θα πρέπει να είναι σε άμεση αρμονία με τη προστασία των φυσικών – υδάτινων πόρων (σχέση αντίστροφη). Η δημιουργία ενός μοντέλου διαχείρισης υδατικών πόρων που θα περιορίσει την κατανάλωση στα όρια των ανανεώσιμων αποθεμάτων νερού, θα πρέπει να αποτελεί τον βασικό περιβαλλοντικό στόχο.
"Με την Αειφόρο διαχείριση του, θα μπορεί να επιτευχθεί η εξασφάλιση επαρκών ποσοτήτων νερού καλής ποιότητας τόσο για τις ανθρώπινες ανάγκες, όσο και των οικοσυστημάτων, όχι μόνο σήμερα, αλλά και στις επόμενες γενιές. "
Με την Αειφόρο διαχείριση του, θα μπορεί να επιτευχθεί η εξασφάλιση επαρκών ποσοτήτων νερού καλής ποιότητας τόσο για τις ανθρώπινες ανάγκες, όσο και των οικοσυστημάτων, όχι μόνο σήμερα, αλλά και στις επόμενες γενιές. .
Το νερό είναι ένας πολύτιμος, ανανεώσιμος φυσικός πόρος, και δεν είναι εμπορικό προϊόν. Αποτελεί κληρονομιά που οφείλουμε να προστατεύουμε και να διαχειριζόμαστε συνετά. Οι διαθέσιμες ποσότητες γλυκού νερού είναι περιορισμένες και άνισα κατανεμημένες στον χώρο και στον χρόνο. Χρειάζεται επομένως να διαχειριζόμαστε το νερό, να μεριμνούμε δηλαδή για την εξισορρόπηση των αναγκών και την εξασφάλιση επαρκών ποσοτήτων νερού, κατάλληλης ποιότητας για την κάλυψή τους..
"Μια ολοκληρωμένη διαχείριση του νερού, είναι αυτή που δεν προσεγγίζει τις χρήσεις του χωριστά, αλλά σε αλληλεξάρτηση μεταξύ τους."
Μια ολοκληρωμένη διαχείριση του νερού, είναι αυτή που δεν προσεγγίζει τις χρήσεις του χωριστά, αλλά σε αλληλεξάρτηση μεταξύ τους. Είναι η διαχείριση που επί πλέον λαμβάνει σοβαρά υπόψη, όχι μόνο τις ανθρώπινες απαιτήσεις για νερό, αλλά και τις ανάγκες των οικοσυστημάτων. .
Η διαχείριση των υδάτινων πόρων σε συνδυασμό με την κλιματική αλλαγή, αποτελεί το στοίχημα του σύγχρονου κόσμου, που καλείται να το κερδίσει. Πολλές είναι οι περίοδοι ανομβρίας, όπου καταγράφονται ισχυρές πιέσεις στα υδάτινα αποθέματα. .
Όμως από την άλλη, οι άνθρωποι των αστικών κέντρων, τρέμουν κατά τη διάρκεια μιας ισχυρής βροχόπτωσης. Πολλά είναι τα παραδείγματα των σοβαρών προβλημάτων από την συσσώρευση υδάτων, καταστροφών, σε συνδυασμό με την έλλειψη αντιπλημμυρικών υποδομών. Προκειμένου να προβούμε σε ενέργειες σχεδιασμού, υπολογισμού έργων αποχέτευσης, καθώς και συστημάτων διαχείρισης ομβρίων είναι απαραίτητες οι χαρακτηριστικές παροχές, την παροχέτευση των οποίων θα πρέπει να εξασφαλίζουν τα εν λόγω έργα. .
Οι οικισμοί μας, είτε στερούνται έργων αποχέτευσης δικτύου ομβρίων, είτε πλέον τα υφιστάμενα έργα, έχουν εξαντλήσει την φέρουσα ικανότητά τους, αφού ο δομημένος χώρος στις περισσότερες περιπτώσεις έχει αυξηθεί, και αντιστοίχως έχει ελαχιστοποιηθεί η διηθητικότητα του εδάφους.
"Συνεπώς, νομίζω πως όλοι μας μπορούμε να συμφωνήσουμε, ότι η υπόθεση διαχείρισης του νερού, αποτελεί ένα πολυσύνθετο πρόβλημα, που καλούμαστε να συμβάλλουμε όλοι μας στη λύση του."
Συνεπώς, νομίζω πως όλοι μας μπορούμε να συμφωνήσουμε, ότι η υπόθεση διαχείρισης του νερού, αποτελεί ένα πολυσύνθετο πρόβλημα, που καλούμαστε να συμβάλλουμε όλοι μας στη λύση του.
Είναι επιτακτικός ο εκ νέου σχεδιασμός αντιπλημμυρικής προστασίας της χώρας για την διαχείριση κινδύνων πλημμύρας σε συνεργασία με τις τοπικές αρχές. Πρέπει να επενδύσουμε στην αναβάθμιση των υφιστάμενων υποδομών, ώστε να μειωθούν οι απώλειες νερού, οι καταναλώσεις, αλλά και η απαιτούμενη καταναλισκόμενη ενέργεια.
Δεν είναι δυνατόν να θεωρούμε ότι μπορεί να δοθεί λύση μέσω αιφνιδιαστικών νομοθετημάτων, που αφορούν το πόσιμο νερό, αντιμετωπίζοντας τιμωρητικά τις Δ.Ε.Υ.Α. της χώρας.
Εξάλλου το μεγαλύτερο ποσοστό της χρήσης νερού στη χώρα μας, αφορά το αρδευτικό νερό, αφού περίπου ανέρχεται στο 85%, και είναι εκεί που γίνεται η μεγαλύτερη και αχρείαστη σπατάλη, που θα πρέπει να προταχθεί η διαχείρισή του. Χρειάζεται λοιπόν μια ολιστική συνεργασία επιστημονικών φορέων, ώστε να επιτευχθεί η βιώσιμη και ορθολογική διαχείριση του νερού, για να υπάρξει η πολυπόθητη εξοικονόμηση, και ο εμπλουτισμός του υδροφόρου ορίζοντα.
Εδώ και ένα χρόνο, με πρόσχημα την λειψυδρία γίνεται προσπάθεια από το ΥΠΕΝ, να πειστεί η Τοπική Αυτοδιοίκηση, ότι μέσω των αναγκαστικών συνενώσεων των Δ.Ε.Υ.Α., -με τη δημιουργία μεγάλων σχημάτων σε επίπεδο περιφερειών και επέκταση της ΕΥΑΘ και ΕΥΔΑΠ-, θα επιτευχθεί ο στόχος. Όμως για να επιλυθεί, απαιτούνται ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις, με χρηματοδοτήσεις που αφενός θα αντιμετωπίζουν τον ενεργειακό κόστος των Δ.Ε.Υ.Α. και αφετέρου θα συμβάλλουν καίρια στον σχεδιασμό και υλοποίηση έργων υποδομής, με την ταυτόχρονη αντιμετώπιση της υποστελέχωσης τους με επιστημονικό προσωπικό.
Τα ερωτήματα όμως είναι αμείλικτα.
Γιατί ποτέ δεν επιδοτήθηκαν από την Πολιτεία οι Δ.Ε.Υ.Α., ώστε να αντιμετωπίσουν το ενεργειακό κόστος από το 2021 μέχρι σήμερα; Όλοι μας γνωρίζουμε, ότι σε άλλους επαγγελματικούς κλάδους, άλλος λιγότερο, άλλος περισσότερο, έχουν επιδοτηθεί.Γιατί δίνονται χρηματικοί πόροι, μόνο υπό την δαμόκλειο σπάθη των «εθελοντικών» συνενώσεων;
Γιατί δεν επιτρέπεται στις Δ.Ε.Υ.Α. να αποκτήσουν ενεργειακή αυτάρκεια; Πόσοι άραγε από εμάς γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει διαθέσιμος «ενεργειακός χώρος», για την δημιουργία ΑΠΕ
Η πολιτεία υπό το βάρος της μεγάλης αντίδρασης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, με την ψήφιση του άρθρου 6 που εισήχθη ως τροπολογία στο νομοσχέδιο για τις Μεταφορές του Υπουργείου Υποδομών, προχώρησε στην επιδότηση των ενεργειακών οφειλών των Δ.Ε.Υ.Α., που όμως θα εξαρτάται άμεσα από το αν θα προχωρήσουν σε εθελούσιες συνενώσεις.
200εκ. για την επιδότηση των οφειλών ηλεκτρικής ενέργειας, προβλέπονται τελικώς να δοθούν υπό όρους στις Δ.Ε.Υ.Α., με αυτές που συγχωνεύονται εθελοντικά να λαμβάνουν το 70% και οι άλλες να λαμβάνουν μόνο το 30% -εφόσον σε δεδομένη χρονική στιγμή πληρούν συγκεκριμένα κριτήρια-. Εφόσον δηλαδή πετύχουν αυστηρά το στόχο της εισπραξιμότητας των οφειλών κατά 85%.
Λες και η ΑΑΔΕ επιτυγχάνει τέτοιο υψηλό ποσοστό !
Νομοθέτημα που δεν εξετάζει ουσιαστικά τις ειδικές συνθήκες ανά δημοτική επιχείρηση, πόσες δηλαδή γεωτρήσεις έχουν, πόσα έργα και επενδύσεις υλοποιούν, τί είδους οικονομικές εκκρεμότητες υπάρχουν και πώς αυτές δημιουργήθηκαν. Αν δηλαδή αυτές οφείλονται αποκλειστικά και μόνο στο αυξημένο ενεργειακό κόστος, ή αν τελικώς οφείλονται στην ασυνεπή οικονομική διαχείριση και στην μικρή εισπραξιμότητα.
Είναι όλοι οι Δήμοι και όλες οι Δ.Ε.Υ.Α. ίδιες;
Σοβαρά όμως ερωτήματα εγείρονται και από πληροφορίες που διαρρέουν, και αναφέρουν την εμμονική διάθεση που αφορά τις Δ.Ε.Υ.Α. της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας, για τις οποίες λέγεται ότι ετοιμάζεται εκ νέου, οριζόντιο μέτρο υποχρεωτικών συνενώσεων στην ΕΥΑΘ και ΕΥΔΑΠ αντίστοιχα, εξαιρώντας αυτές τελικώς από το δικαίωμα της επιλογής της εθελοντικής συνένωσης.
Καμιά όμως μεταρρύθμιση δεν πετυχαίνει, όταν δεν έχει την συναίνεση της κοινωνίας. Γιατί ποιος γνωρίζει καλύτερα από τους Δήμους τον τόπο μας;
Ποιος μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα από τις Δ.Ε.Υ.Α. τον πολύτιμο φυσικό πόρο του τόπου μας, το νερό;